Vijver Vermaak

April 2016 – Achtertuin

Al een dikke 25 jaar ligt er een vijver in onze achtertuin, eerst in een wat speelsere vorm, sinds 2009 in een moderne, strakke uitvoering. Niet supergroot, maar groot genoeg (1 x 4 m) om een moerasdeel, een ondiep deel en een dieper gedeelte te realiseren. Behalve het af en toe terugsnoeien van al te uitbundig groeiende (water)planten, verwijderen van dood materiaal (blad) en overmatige (draad)algen, doen we er niets aan. Enkel kijken wat er allemaal in en om leeft en groeit: badderende vogels, juffertjes, salamanders, kikkers, padden en goudvissen. Dat laatste was een foutje, hadden we misschien beter niet kunnen doen. Ondanks de af en toe langskomende blauwe reiger én het feit dat we ze niet voeren, houden ze zichzelf keurig in stand en eten daarbij jaarlijks honderden kikkervisjes, libellenlarven en wat al niet meer. Het lijkt wel een natuurlijk evenwicht en het water is – meestal – redelijk helder.

Al vanaf het eerste begin brengen diverse amfibieën een bezoek aan onze vijver om zich er voort te planten: eerst vooral bruine kikkers, later – helaas, want nogal lawaaiig – ook groene kikkers en de laatste jaren ook padden. Zelfs salamanders hebben er een plekje gevonden. De paartijd van de bruine kikker ligt rond de eerste twee weken van april. Of het nou een koud of warm voorjaar is, meestal verschijnen de eerste exemplaren eind maart, begin april (tijdens een regenachtige nacht) en vaak is er op 6 april ( de verjaardag van onze dochter) de eerste dril geproduceerd.

< TIP: voor een grotere, mooiere én vooral scherpere weergave loont het de moeite de foto’s even aan te klikken! >

Dit jaar zijn ze er al een paar dagen – merkbaar aan hun zachte geknor – als op 3 april, tijdens een lichte regenbui, een mannetje op de vijverrand gaat zitten. Heel hard regent het niet en ik durf mijn dure apparatuur er wel even aan bloot te stellen. Camera op ooghoogte voor een echt kikvorsperspectief:

Bruine kikker
Bruine kikker (man)

Best mooi zijn ze eigenlijk en net als bij de heikikkers verkleuren de mannen in de paartijd – zij het in mindere mate –  naar blauwachtig.

Ook de volgende dag vallen er geregeld regen- en hagelbuien en ook nu klimmen ze weer op de kant, deze keer met partner en al. Ik maak een – min of meer – frontale foto om de stevige houdgreep van de man te tonen:

In de houdgreep
In de houdgreep

Op 6 april hebben we het eerste dril en in de dagen daarna maak ik daarvan verschillende foto’s.  Niet eenvoudig om te doen -de camera ligt af en toe zowat ín het water! – maar het levert een aantal leuke platen op, met steeds weer een iets andere sfeer.

Kikkerdril
Kikkerdril 1

Bekijk de volgende mini-serie door op een miniatuur te klikken>>>

De berg kikkerdril in de vijver groeit met de dag. De heren kikkers die hun taak volbracht hebben, houden in de dagen die volgen trouw de wacht bij hun toekomstige kroost.

Wakende kikkers
Wakende kikkers

Op één van die dagen is het tamelijk zonnig en aangezien de vijver dan het grootste deel van de dag vol in de zon ligt, is dat niet echt gunstig. Ik  gooi echter mijn ‘imposante lichaam’ in de strijd en kan zodoende zelf voor wat schaduw op de juiste plaats zorgen. Onder bepaalde gunstige hoek weerspiegelt de blauwe lucht op de glanzende kikkerkopjes en lijken ze misschien wel blauwer dan een heikikker…

Blauwe bruine kikkers
Blauwe bruine kikkers

De bolle kikkerogen blijken ook prima inzetbaar voor het maken van selfies met frog-eye effect:

Selfie in kikkerperspectief
Selfie in kikvorserperspectief

Als bijvangst blijkt dat er ook Springstaartjes in onze vijver leven, minuscule insecten (de meeste 1-2 mm groot) waar ik tot voor kort nog nooit van had gehoord. Net als bij vele andere insectenklassen bestaan er weel vele honderden soorten en is determineren vrijwel onmogelijk voor een leek. Een setje tussenringen zou misschien kunnen helpen… Nu kan ik er niet meer van maken dan dit:

Springstaart op kikker
Springstaart op kikker

Er bestaan erger dingen op de wereld, zelfs in onze achtertuin: een vrouwtje bruine kikker die de vijver verlaten heeft en op het punt staat te vertrekken, ziet er behoorlijk gehavend uit. Een deel van de inwendige kikker is verhuisd naar de buitenkant.

Gehavend vrouwtje
Gehavend vrouwtje

Of dit het gevolg is van iets te fanatiek paren en/of eieren leggen, weet ik niet, maar het lijkt me geen prettig gevoel. Het biedt zeker geen prettige aanblik. Dan maar weer gauw terug naar de blauwe mannen.

Klik op één van onderstaande miniaturen voor een grote weergave van een korte miniserie>>> 

Enkele dagen later begint er in het oudste dril al iets te ontstaan dat een beetje weg heeft van kikkervisjes:

Kikkervisjes in aanbouw
Kikkervisjes in aanbouw

En ook de eerste groene kikker – ze overwinteren in de vijver – is inmiddels ontwaakt uit zijn winterslaap. Het zijn echte langslapers en dat spreekt mij uiteraard wel aan.

Groene kikker
Groene kikker

Toch vind ik het wat minder sympathieke beestjes, maar enkel en alleen in de maanden mei en juni. Ze kunnen dan namelijk een ongelooflijke hoeveelheid lawaai produceren. Het geluid van elk overvliegend vliegtuig, passerende brommer of auto of ander lawaaierig apparaat proberen ze te overstemmen en dat lukt ze vaak vrij aardig! Ook ’s nachts gaan ze behoorlijk tekeer, waarbij het wel helpt dat ook een paar huizen verderop een vijver met hetzelfde probleem is. Hoewel ik de naaste buren nog niet heb horen klagen, probeer ik er jaarlijks een aantal te vangen en ze aan te bieden aan de ooievaars  in de aan onze wijk grenzende rietlanden. Maar allemaal krijg je ze niet te pakken: ze zijn te snel en kunnen lang onder water blijven. Bovendien heb ik het idee dat ze gewoon weer terug komen en – hoewel ik nog nooit dril van ze gezien heb (het schijnt dan ook erg klein te zijn) – jongen ze ook vrolijk aan. Het houdt je van de straat zullen we maar zeggen…

Tot slot nog een kikvorsselfie:

Selfie
Selfie

Als dit blogje de lucht in gaat is het dus een vrolijke boel in de achtertuin en zwemmen er honderden kikkervisjes rond in de vijver. Bruine kikkervisjes! Bedankt voor het lezen en kijken.